Fuxida de Eneas

Eneas era, según a mitoloxía latina, un príncipe Troiano, fillo de Anquises e a deusa Venus. O seu pai pertencía á familia real de Troia, e un día mentres coidaba aos seus rebaños, no Monte Ida, Afrodita veuno e namorouse del pola súa beleza. Únense e teñen un fillo, Eneas. Pero no momento en que Anquises lle di ao seu fillo o nome da súa nai, este é alcanzado por un raio e queda cego.

Cando Paris rapta a Helena e se desencadea a guerra de Troia, Eneas loita nela. Tras anos dunha guerra interminable os gregos conseguen tomar a cidade de Troia mediante a famosa idea do cabalo de madeira, idea de Odiseo, deixando na porta simplemente un cabalo de madeira no que todolos gregos se escondían, finxindo que abandoaran a guerra e que o cabalo era un regalo, símbolo de rendición. Cando os troianos se emborrachan e se durmen trala celebración do seu suposto triunfo, os gregos saen do cabalo e matan a todolos troianos, destrúen e incendian a cidade.

Eneas é avisado pola súa nai Venus. Esta dille que debe escapar, que non debe quedarse en Troia, pois outro futuro está reservado para el. Nese momento co foxe co seu pai Anquises, o seu fillo Ascanio (tamén coñecido como Iulo) e a súa muller Creúsa. Pero debido ao caos esta úlñtima pérdese e non consegue escapar con Eneas.

Fuxiu cun grupo de troianos en vinte naves polo Mediterráneo, e tras moitas escalas chegaría finalmente ao Lazio.

Un dos poetas máis destacados que narrou a aventura de Eneas trala guerra de Troia foi Virxilio, poeta oficial do emperador Augusto.

"Nesta escultura de Bernini vemos como tras ser avisado pola súa nai, a deusa Venus, Eneas carga co seu pai para escapar da Troia que arde e co seu fillo, chamado Ascanio ou Iulo, tras eles. Xa non aparece Creúsa que, muller de Eneas que se perde no caos da fuxida. Vese como Anquises leva na man os penantes na man, é decir, as figuras dos deuses protectores da casa."

Imaxe:

Eneas, Anquises e Ascanio.

Gian Lorenzo Bernini.
Estilo Barroco.
Galleria Borghese, Roma.
220 cm. de alto.

As lendas da fundación de Roma

Os romanos teceron o tapiz da súa historia cunha serie de lendas que intentaban explicar os segredos da súa orixe. Coma no antigo foro, unha lagoa que logo foi desecada polo primeiro rei etrusco de Roma, entramos nun terreo pantanoso, onde se mestura a realidade coa ficción, os personaxes históricos cos literarios.

Quizais moitas veces poida a lenda ilustrar un suceso real. Foi a violación de Lucrecia a gota que colmou o vaso da paciencia do pobo ante os abusos dun rei despótico?, tivo Rómulo que buscar unha solución de urxencia ante a falta de mulleres para os seus homes?, sería a muller de Fáustulo a única loba desta historia, como apunta Tito Livio?

O certo é, como ben di o dito, que "Se non è vero, è ben trovato.", e todos estes episodios foron fonte de inspiración de artistas ao longo dos séculos.

O traballo, para os alumnos de 1º de Latín, consistirá en vestir con imaxes aos episodios desta lenda, explicando os sucesos da Antigüidade e proporcionando toda a información relativa á obra de arte elixida: pintor, época/estilo e museo onde se conserva. Intenta buscar imaxes libres de dereitos de autor. Engade como mínimo a etiqueta de "Lendas fundación de Roma". Velaquí un exemplo.

"Eneas foxe de Troia en chamas levando nos ombros ao seu pai Anquises. O neno aos pés de Eneas é o seu fillo Ascanio, tamén chamado Iulo, que dará nome á gens Iulia, á que pertencían Xulio César e o emperador Augusto. Tamén Creúsa, muller de Eneas, quere acompañar ao seu marido, pero morrerá no desorde e confusión da batalla."

Imaxe Wikipedia

Federico Barocci, Aeneas' Flight from Troy, 1598

Renacemento

Galleria Borghese, Rome