
Eran asociacións funerarias nas que se pagaban cotas regulares, que serían utilizadas para cubrir o custo dos enterros dos seus membros.
Os membros dos colexios tiñan garantido un lugar nos Columbaria, onde eran colocados os restos incinerados dentro de pequenos nichos nas paredes, marcados a miúdo con placas conmemorativas e retratos esculpidos.
Os Collegia e Columbaria eran un xeito barato de garantir unha transición apropiada á vida no máis alá para todas as clases da sociedade romana.
A min vénseme á memoria a miña avoa, a señora Lola, que pasou toda a súa vida pagando regularmente as súas cotas, preocupada polo feito de ter un enterro en condicións. E supoño que así foi, aínda que cando tiven que ir a axencia funeraria a elixir a caixa e demás enseres, ninguén me deu unha factura onde puidese averiguar se todo o que foi pagando ó longo dos anos se correspondía finalmente co gasto realizado.
Esta é a primeira dunha serie de entradas que sobre os ritos fúnebres romanos van publicar os alumnos de Latín II do MGB. Non se pretende só unha busca de información, queremos a experiencia persoal, a actualidade, o comentario do aprendido, a reflexión sobre ese mundo antigo que está tan lonxe e tan preto de nós ao mesmo tempo.
Esta é a primeira dunha serie de entradas que sobre os ritos fúnebres romanos van publicar os alumnos de Latín II do MGB. Non se pretende só unha busca de información, queremos a experiencia persoal, a actualidade, o comentario do aprendido, a reflexión sobre ese mundo antigo que está tan lonxe e tan preto de nós ao mesmo tempo.
No hay comentarios:
Publicar un comentario